...aşıkları öbür yaratıkların üstünde sayıyor; kendini, zenginliğin ve mantığın, kamuoyunun ve alkışların, sonuç olarak yaşamın üstüne çıkan ve "bir öpücük için ölen, Tanrı'nın çılgın aşığı" olarak görmekten büyük bir mutluluk duyuyordu.
"Bizim gibi yoksulları bu şekilde çalıştırmaları bir rezalet," diyordu Joe. "Kendimi içkiye vermesem, aklımı kaçırıp her yeri yakardım. Bak sana söyleyeyim, benim kurtarıcım bu içki işte."
"İçimde söylemek istediğim öyle çok şey var ki. Kimi zaman tüm dünya, yaşam, her şey içime girmiş de benden onların sözcülüğünü yapmamı istiyorlarmış gibi geliyor bana. Nasıl hissettiğimi anlatamıyorum. İçimdeki yüceliği duyuyor ama konuşmaya başladığımda bir çocuk gibi geveliyorum. Duyguları sözcüklere dönüştürmek büyük bir iş..."