Gülşen Erol Şahin
@Gerl
Haklıydı. Beyinde boş arazi gerektiğinden değil, biteviye üzüntüden yaka silktiğinden unutmak istiyordu insan. Artık acı vermeyecek olduktan sonra, ömür boyu hatırlamanın kime ne zararı vardı?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bilmezden gelmek, kadim bir ayakta kalma yöntemidir.
Heyhat, hepimiz unutmayı becerecek kadar şanslı değiliz.
Göklerin ve yerin yaratılmasında insan emeğinin ne gibi bir payı bulunduğunu soracak olursak, bu sorunun cevabı hiçbir payının bulunmadığıdır. Öyleyse, insanlar ne hakla kendi yaratımları olmayan şeylerin kendilerine ait olduğuna hükmedebiliyorlar?
