İnsanın hayatında bazı ağır anlar vardır. O zaman
insan sanki hayatından çıkıp geçmişine bakar, yeni doğmuş bir bebeğin salıncağının üzerine eğilir gibi geleceğinin üzerine eğilir. Boğucu ama ilerlemeyi kaydeden anlardır bunlar.
Aşk; bilmek, tanımaktır. Ben seni düşüncelerimde sevebilirim; düşüncelerim bana seni anlamayı, kabul etmeyi öğretiyor; ama seni tamamen anladığım zaman seni anlamayan birisine ait olabilir misin ki? Anlamak, sevdiğine kavuşmanın o eşsiz zevki değil mi?.. Anlamak, sevmek demektir; sevmediğimizi
anlamıyoruz demektir; anlamadığımız, bizim için yok olandır.