Yün satan güçlü bir kadın vardır hani,
Elinde terazi, yün tartar,
Bir kefeye yün kor, bir kefeye dara,
Çıkarmak için çocuklarına ufacık bir ekmek parası,
İki kefeyi denk getirmeye bakar,
Savaş da tıpkı o kadın gibi işte,
Denk tutuyordu iki yanı,
Onlar çevik belli eşekarılarına benzer,
Benzer onlar balarılarına;
Sarp bir yolda yuva yapar o arılar,
Saldırırlar üzerlerine saldırana,
Yavrularını korur, yuvayı bırakmazlar.
İşte bu adamlar da iki kişiler, ama
O arılar gibi çekilmezler kapıdan,
Ya öldürürüz derler, ya ölürüz.
Bu gecelerin bir büyüsü var, bir tattın mı geceleri uyumamayı ondan sonra hep geceleri uyuyamıyorsun. Farkına varıyorsun dünya denen yerin çok zaman çaldığını, çok kıymetlendirmenin yersiz olduğunu.