Yakup Özel
@Gidemedimki
Canız ten-i dildadeye cananız hem
Hem bir kara küfr içre pür imanız hem!
Hem hançeriz elhak akan kanız hem
Hem neş’e perest bülbülü nalânız hem
Şu anda okuduğu kitaplar
Kemal sürecindeki bir insan ile bir ağaç, yalnızlığında çokluğu seyreder.
Seyrettiğinde yâri hakikatiyle görür.
Dursun Çiçek
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Modern toplumda kalabalıktan ve kentten kaçan insan kendini hem bulamaz hem bilemez.
Kendini bilemediği için de kendine yeni sıfatlar, yeni nitelikler atfeder. Ama bu sıfat ve niteliklerin kendisiyle ilgisi yoktur. Bu durum onu daha da bilinmez håle getirir.
Kendini bulamadıkça ve bilemedikçe daha çok tüketir,daha çok istismar eder ve daha çok sömürür. Bu döngü onu her şeyden soyutlar.
Öyleyse tek başına kalmamak için yalnızlığı tercih etmek ve sevmek bir kemalat sürecidir; bir bireyselleşme ve sekülerleşme süreci değildir.
Dursun Çiçek
İnsan kendinin şahidiyse tek başına değildir. Yalnızlık insanın kendiyle baş başa kalmasıdır. Kendini terk eden ise tek başına kalır.
Öyleyse modern insan ve toplum zorunlu olarak yapayalnız, yani tek başınadır.
Dursun çiçek
Oysa gelenekteki yalnızlık hâli ve hissi kemalle
ilgili bir durum, bir hâldir. Marifete ve hakikate ulaşmak için terk-i dünya tek başınalık değildir.
Kendini bilen nasıl yapayalnız, yani tek başına olur? Kendini bilmek bu anlamda, yaratanını ve yaratılanı bilmekle ilgilidir. Dolayısıyla kendini bilmek, kendine dönmek demektir. Ene'l Hak işte burada hissedilebilir ve anlaşılabilir. İnsan kendini, kendine ait olmayandan, yani arızi olandan soyutlamadıkça hakikate ulaşamaz.
Yalnızlık ile tek başınalık arasındaki farkı idrak edemez.
Dursun Çiçek
Tabiatla bir bütün içinde yaşayan, aidiyet duygusunu kaybetmeyen insanın yalnızlığı bireysel anlamda bir yalnızlık değildir. Tabiatı istismar eden, onu sömüren, ona hükmetmeye çalışan, kendi eliyle aidiyet duygusunu yitiren insan ve toplum ise teklik adına, bireylik adına kendini kurutur. Modernite ve pozitivizm kıskacında olan insanın, aşırı sekülerleşmesi sonucu, ruhundan soyutlanarak
"birey" hâline gelmesidir bu bir başka deyişle.
Bu yanıyla laikleşme veya sekülerleşme, genel hâliyle modernleşme süreci bir yalnızlaşma değil, tek başınalaşma sürecidir.
Dursun Çiçek