“Biz yaşlıyız ufaklık, çok yaşlı. Yeteri kadar yaşadık. Çok şey gördük. Bizim kadar çok bilenler için hiçbir şey önemli değildir artık. Her şey durmadan yenilenir , gece gündüz , yaz kış. Dünya boş ve anlamsızdır . Her şey bir çemberde dönüp durur. Gelen gitmek, doğan ölmek zorundadır. İyilikle kötülük, aptallıkla bilgelik, güzellikle çirkinlik, hepsi birbirini yok eder. Her şey boştur. Hiçbir şey gerçek değildir . Hiçbir şey önemli değildir.”
Tüm insanlar aynıdır : Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır , gülümserler ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar .