Ginetgc
@Ginet
Dizlerini kırmadan, ayaklarını yüksekçe kaldırarak büyük bir coşkuyla yere vuruyordu. Ana onun pırıl pırıl çizmelerinden gözünü alamıyordu.
Reklam
"...Müdür göz kırptı, başını sallayarak işaret etti jandarmalara ve adamı alıp götürdüler, öyle mi? Araları çok güzel, biri halkı sağıyor, öteki boynuzlarından tutuyor."
Alçak sesle sordu oğluna, "Tehlikeli insanlar dediğin bunlar mıydı?"
Pavel odaya doğru yürürken cevap verdi: "Evet, bunlar."
Ana oğlunun arkasından sevecen, yükseltti sesini: "Ah; sen yok musun..."
Hoşgörülü, "Hepsi çocuk bunların" diye geçirdi içinden.
Her insanın, içinde bulunduğu pisliğin suçlusu olmadığını öğrenince...Hayat ve İnsan
"... Ama şimdi benim için her şey değişti diyorsun, insanlara acıyorsun, öyle mi? Anlayamıyorum, her insanın, içinde bulunduğu pisliğin suçlusu olmadığını öğrenince yüreğin yumuşadı."
Sayfa 28 - Pavel'in gerçeği öğrendikten sonra insanlara karşı değişen düşünceleri hakkında ana'nın sözleri·Kitabı okudu
Burada yaşam her zaman böyleydi, yıllar bulanık bir sel gibi ağır ağır bir yerlere doğru akıp gidiyordu, geçmişin aynı düşünce, davranış alışkanlıklarına bütünüyle, sımsıkı bağlıydı. Kimse de bu yaşam biçimini değiştirmeyi denemek istemiyordu.
Reklam