Polisiye tarzı romanları çok sevmiyorum konular genelde beni tatmin etmiyor. Bu romanda Agatha christie’nin en çok okunan kitabı olmasına rağmen çok fazla ilgimi çekmedi. Polisiye tarzı romanlarda olay örgüleri genelde aynı ilerler bir kurgu vardır, sen bazı tahminlerde bulunursun , kitabın sonunda da o aslında öyle değilde böyledir sonucu çıkarırlar karşına. Kitaba gelecek olursam konusu çok basit kalmış, olay örgüleri birbiriyle yeterince bağıntılı olmayan, anlatımı yer yer sıkıcı ve eksik bir roman. Sanki sadece yazılmak için yazılmış ucuz bir hollywood film konusu gibi. Yine de okuyup bitirdim :)
On küçük zenci yemeğe gitti,
birinin lokması boğazına tıkandı, kaldı dokuz.
Dokuz küçük zenci çok geç kalktı, biri uyanamadı, kaldı sekiz.
Sekiz küçük zenci Devon'a gezmeye gitti biri geri dönmedi, kaldı yedi.
Yedi küçük zenci odun kırdı, biri kendisini kesti, kaldı altı.
Altı küçük zenci kovanla oynadı birini yabanarısı soktu, kaldı beş.
Beş küçük zenci mahkemeye gitti, biri idam cezası aldı, kaldı dört.
Dört küçük zenci denize gitti, birini balık yuttu, kaldı üç.
Üç küçük zenci hayvanat bahçesine gitti, birine ayı sarıldı, kaldı iki.
İki küçük zenci güneş altında oturdu, biri güneşte kızardı, kaldı bir.
Bir küçük zenci tek başına kaldı gidip kendisini astı ve hiçbiri kalmadı.
İnsan olmak büyük bir başarı, önemli bir aşamadır. Herkes, kavgasını içinde taşır. Bunu benimsemek kendi yasalarına göre tek başına kazanmak ya da kaybetmek zorundadır.
