Tanrı’nın her yerde var olduğunu biliriz;ama O’nun varlığını en çok,yapıtlarını gözlerimizin önünde bütün görkemiyle gördüğümüz zaman duyarız.Gecelerin bulutsuz göklerinde.O’nun yarattığı dünyaların sessiz sedasız dönüp savrulduklarını seyrettikçe Tanrı’nın sonsuzluğunu,sonsuz kudretini,her yerde varoluşunu en açık biçimde algılarız.
“Rağmen varolabilmek”,dış etkenler ve diğer insanlar bizi nerelere çekiştirirlerse çekiştirsinler kendimiz olmaya çalışmak karşılığı olarak kullandığım bir deyim.
Çocukların duyguları güçlüdür,gelgelelim duygularını çözümleyemezler.Duyguların çözümlemesi düşüncelerini bir ölçüde etkilese bile vardıkları sonucu sözle belirtmesini bilemezler.