Güçsüzüm ey aşk! Sen ki güçlüsün, niçin saldırıyorsun bana? Sen adil ,ben masumken niçin eziyorsun beni? Niçin küçük düşürüyorsun beni ,tek savunucum sen değil miydin? Beni var eden sensin ,niçin terk ediyorsun ?
Kalbimi arıtan , hayatın sırlarını ve muammalarını anlamama yardımcı bir gözyaşı ve beni insan kardeşlerime yakınlaştıran Tanrı' ya şükrümün ifadesi olan bir gülümseme; kalbi ezik olan herkesle paylaştığım bir gözyaşı ve var olma sevincimi dile getiren bir gülümseme.
Seni düşlerimde gördüm, aşkım, yalnızlığımda ve tenha köşemde hayal ettim yüzünü.Bu dünyaya gelmeye mahkûm olduğumda ayrı düştüğüm varlığımın öteki yarısı, ruhumun yoldaşısın sen... Korkma! Senin peşinden dünyanın öbür ucuna kadar gitmek,seninle birlikte hayatın ve ölümün şerefine içmek için babamın şanını şöhretini terk ettim.Hadi kalk sevgilim,insanlardan uzak ,ücra topraklara doğru gidelim.
*Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin? Ağzımdan çıkan bu sözden dolayı utanmalı mıyım , gökleri bir tomar gibi dürenin gözünden kaçmayan o andan korkmalı mıyım?
*" Onu bana bağışla !" diye Tanrı' ya dua edemediğim halde çoğunlukla o benimmiş hissine kapılıyorum.
* Niçin boynuna atılıp bin öpücükle karşılık veremedim ? Kaçışı piyanoda buldu ve çalarken melodiye yumuşak sesiyle güzel tınılar kattı.
*Zavallı adam ! Hüznünü, seni sararıp solduran akıl karışıklığını kıskanıyorum ! Kraliçene çiçek toplamak için ümitle dışarı çıkıyorsun -hem de kışın ortasında- bir tane bile bulamadığım için üzüntü duyuyorsun ve niçin bir tane bile bulamadığını kavramıyorsun . Ya Ben ne yapıyorum ? - Ümitsiz amaçsız dışarıya çıkıyorum, nasıl çıkmışsam öyle eve geri dönüyorum.