Reklam
Karakışın buzu bile
Sürmedi sonsuza kadar…
Onun hatırlarında o, müphem çizgili bir resim olarak kalmıştı.
Her şeyin kaynağı hayal gücündeydi: Ötelerde duranı, öbür insanlardan daha farklı bir biçimde görme gücü.
Gözlerine bakmayı sürdürdükçe ak daha ak, kara daha kara oldu; sanki yerde de gökte de bulunmayan gizemli bir kaynaktan alıyorlardı ışıklarını; çünkü toprak gece örtüsüne bürünmüştü, gökyüzündeyse ona ışık verecek ne ay ne de güneş vardı.
Reklam