- "Aynadaki kadın benim zıttım" demişti, "ben ne kadar ev haliysem o, o kadar sokak. Ben sokulgan isem, o başını alıp giden. Ben gündüzüm, o gece… Çapkın, güçlü, özgür."
İyi gün dostu da olmak istiyorum ben.
Çok iyi dinlemem de aslında.
Hatta çok konuşurum.
Gülmeyi de severim, hem de kocaman kahkahalarla.
Merhametim var oldukça zaten kötü günde gidemem ki.
Ama iyi günde de varolsam.
...
Özlemek denen şeye alışmak gerçekten mümkün mü?
Zira mümkünse ben neden yapamıyorum?
Her defasında o duyguyu hissettiğimde içimde ki doldurulmaz boşluk.
Avunacak hiçbir şeyin olmaması.
Nasıl anlatılır?
Bilemiyorum.
Ama çok özlemekte yoruyor.
Biliyorum.