Tekrar et beni
Ülkemi tekrar et
Beni sür rüyalara
Beni omuzlarından bir yığılma ile terket
Saçlarımı uzadıkça küçük yüzüme yakıştırda
küçük olan her şeyimi
Ezber bozan kır şaçlara , yollara, bir dağın kahvesine devşir
Behram yokuşunda
Kır bacaklarımı
Saçsız sevsin o kadını o uzakta ki adam
Tüyleri ayvalara şiir yazmasın
Ahmet’lerden Arif
Güzel olmasın bu kadar
Erbil’in Leyla’sı
Kızı olmasın baki aşk kadınları şairlerin
rahminden öpülmesin ulaşılamayan her kadın
Beni alkışlama
Beni sevme de
Söyle yinede
Dökül , kaç git ,
beni gönderme diye ağla usulcanak,
Kıyamayayım.
Bir hayat çetrefili şimdi
Bir eski megefon anısı
Bir tavşanın ölü ve zarif bedeni
İle hatırlarım
Meydanlarda ki gençliğimi
Büyümüş bu insana sitem etmesin
Tutsun yanımdan , yöremden
Az geri dursun