~Ama aramızda minik bir fark
vardı. O yaptıklarından dolayı acı çekmek üzere dizayn edilmemişti. Bense neredeyse sadece bu amaca hizmet için yaratılmıştım.~
~"Senin o karanlık dediğin şeyden herkeste var canım. Alayı da karanlığıyla yaşayıp karanlığıyla ölüyor. Televizyonda söylüyorlardı geçen, kara delikler yakınlarındaki yıldızlardan
kopan parçaları yutarak büyüyormuş. Tıpkı insanlar gibi. İnsanlar da içlerinin karanlığını, ruhunu emdikleri başka insanların aydınlığıyla besliyor. Anlasana, herkes birbirinin katili. Ama sorsan, herkes Çobanyıldızı, herkes incitildi, herkes aldatıldı. Peki o zaman inciten kim, kim kırdı bunca insanı? Şunu kafana sok artık, kötülük bu türün hamurunda var."~
~Böyle düşününce içimde kırçıllı bir his beliriyor. Çok kışlık ve çamurlu gibi, gri gibi, dikenli gibi. Yaklaşırsam başkasına batacak, hiçbir şey yapmazsam kendimi yaralayacak türden tehlikeli bir şey...~
~Kendine benzemeyenlerden korktuğu kadar, başkalarına benzeyememekten de ödü kopar. Bu yüzden ha bire dünya yüzündeki varlığını dengeleyecek birini arar. Öbür yarısını. Kendine en çok benzeyeni değil, onu
bir bütüne tamamlayacak ya da eksiltecek olanı.~