~Tamam, büsbütün insan ziyanlığı sayılmadığımı ispata çalıştığım da olmuştu. Sokaktaki gariban hayvanlara tabldot yemek çıkarmaktan, yalnız yaşayan ihtiyarların posta kutularına isimsiz bayram tebrikleri atmaya birtakım hüsnüniyet performansları sergilemişliğim vakiydi. ~
~Madem ölecektim, neden bunca eziyete katlanıyordum? Madem ölecektim, neden bir gıdım daha yaşama hevesiyle zehirleniyordum? Madem ölecektim, neden yaşıyordum? Ah işte hep
o gizli sevdanın, umut martavalının hatırına!~
~Dünyayı, düştüğü dikenli bahçeyi daha da çekilmez hale getirmekten öte bir marifet sergileyememiş sefil bir günahkâr olarak terk edeceğimi düşünmekten alamıyordum kendimi.~