Gülseda Öztürk
@Glsdzrtk
35 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu kitap için ilk söyleyebileceğim şey içimi sıcacık eden ama bir yandan da sızlatan bir yanı olması… Çok içten, çok bizden, çok tanıdık… İki bambaşka yalnızlığın buluşup birbirine ışık olması belki…
Meltem’in kimsesizliği çok zorlayıcı ve ürkütücüydü. Çaresizdi, kendi seçmemişti ve hak etmemişti ama kim hak eder ki zaten… Sonunda kendini yuvasında hissedebilmesi çok iyi geldi, derin bir oh çektirdi bana.
Selime teyzenin yalnızlığı ise daha seçilmiş daha bencilce bir yalnızlıktı bence, tabii ki onu o noktaya getiren haklı sebepleri de vardı ama yine de hayatı boyunca hep kendini daha çok düşünmüş, başkalarının en çok kendini düşünmemesini içerleyip, küsmüş de yalnız kalmıştı bana göre.
Yazarın diline gelecek olursak her zamanki gibi okuyucunun başını okşarcasına tatlı ve akıcıydı. Şermin Yaşar benim için her konuda tavsiyesini isteyeceğim, hep yanımda, hayatımda isteyeceğim güvenli bir sığınak gibi.
Reklam
Bir kere bak, ’Kurtarırdım’ derkenki kibri fark ediyor musun? Yanlış anlama… Ben ondan daha iyi bir yerdeyim, ben onu oradan çekip çıkarırım, diyorsun. Müdahale ederim ve düzeltirim diyorsun. Yapamazsın. Senin gücün buna yetmez. Senin gücün bir tek kendi sınavına yeter. Kendi yolunda yürümeye yeter. Başkasının yolunda sadece izin verildiği kadar yürüyebilirsin. Hem nereden biliyorsun, müdahalenin doğru olduğunu? Olan olmuş. Sen olmuş olanı beğenmiyorsun, kendi yorumunla değiştirmek istiyorsun. Annem hep ‘Olanda hayır vardır’ derdi.
Şimdi fark ediyordum: Belki de yalnızlığımın adı buydu: İplerimi birinin eline vermeyi beklemek. Oysa başka bir ihtimal daha vardı; ipleri kendim de tutabilirdim.
Dünyadaki tek kimsesiz kimse olmayı, dünyadaki pek çok kimsesizden sadece biri olmaya tercih ederdim. Kimsesizlik öyle bir duygu ki, kimsenin tatmasını istemem.
Beni, benimle aynı sınavlardan geçmemiş hiç kimsenin asla anlayamayacağına uyandım.
Reklam