Gene de unutmak iyidir, diyorum: O olmadan nasıl anımsayabilir, hattâ nasıl yaşayabilirdik Hiçbirşeyi unutmayacak bir beyin, zaten katlanılması güç olan hayatımıza bir direnme olanaksızlığı yüklemez miydi?
Bense kendimi öylesine anladım ki, bıktım kendimden. Hani sabahlan ilk cıgaramı içtiğim zaman diz kapaklarımdan başlayan sarhoşluğun ne kadar süreceğini bildiğim gibi, içimde olup bitenlerin tümünü biliyorum. Tatsız bir şey bu ... Her gün aynı deneyi yapan budala bir bilgin gibiyim. Ama senin için yeniyim, anlaşılmıyorum kolay kolay. Hoş bir şey.