varoluşmakta
@Glsmeris
1662 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayat hissettiklerinden ibarettir.
Puan vermedi·145 syf.·
2023 34. kitabı
Hiç bilmediğim, ilgi alanımın dışında yer alan yazarların eserlerinin yayımlandığı yayın evlerinden kitap okumayı tercih etmem. Bu kitapla yollarımız 2007 yılında julian Schnabel tarafından yönetilen “Le scaphandre et le papillon” (kelebek ve dalgıç) filmi sayesinde kesişti. Kitabını da okuduktan sonra yazılan diğer incelemeleri okuduğumda şunu fark ettim ki bir yerlerde (bana göre filmden de kitaptan da çok uzak olacak şekilde) hayat ve yaşam güzellemeleri yapılıyor, umuttan bahsediliyor.
Kitaptan kısaca bahsedecek olursam; 43 yaşındaki Jean Dominiqe Bauby (arkadaşlarının tabirle Jean-du) 3 hafta komada kaldıktan sonra serebrovasküler atak geçirdiğini ve bunun da beyin sapına zarar verdiğini öğrenir. Yani bütün bedenin felç olduğunu ve sadece sol gözünü kullanabildiğini öğrenir. Kendini sadece sol gözüyle ifade edebilecektir Jean-du. Dil terapisti sayesinde onun için düzenlenmiş alfabeyi kullanılarak kendisini ifade edebilmekte. (Jean-do’nun alfabesi, bir alfabeden ziyade harflerin Fransızca kullanım sıklığına göre oluşturulmuş farklı bir alfabe.) Sol gözü ve onun için yeniden sıralanmış alfabe sayesinde kendini ifade edip sekreterinin de desteğiyle kitabı yazabilmiş.
43 yaşında başarılı bir kariyere sahip, Elle’nin editörü olan Jean-do yaşadığı rahatsızlık sonucunda tüm bedenin hakimiyetini yitirip, ölü bir gövdeye hapsolmuş bir insana dönüşmüştü. Bu yaşadığı durumu şöyle açıklıyor Jean-do: "Oğlum Theophile yanımda uslu uslu oturuyor, suratı sırtımdan 25 santim uzakta. Babası olan benim ise, ellerimi onun kalın telli saclarının arasında gezdirmeye, ince tüylü ensesini avucumun içine almaya, yumuşak ve ılık küçük vücudunu kucaklamaya bile hakkım yok. Nasıl demeli? İçinde bulunduğum durum korkunç, iğrenç, adaletsiz. Birden artık daha fazla dayanamayacağımı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
10/10
2022 89. kitabı
Öncelikle herkese merhabalar.
İnceleme yazmayı seven bir okur olmadığım halde bu kitap için inceleme yazma isteğimi bastıramadım. Bu aralar kitap okumaya istediğim kadar vakit ayıramasam da edebiyattan uzak kalmamak için dinlediğim "Deniz bank öyküler sesleniyor" podcast serisi beni Türker Armaner'le tanıştırdı. Bu seride bulunan yazarın "Büyücü" öyküsü beni yazarın üç kitabını almaya ve okumaya mecbur kıldı. Okuduğum ilk kitabıyla bende oluşturmasını istediğim o hayranlığı yazarımız başarıyla sağladı.
Yazarımızın Taş Hücre kitabında yedi öyküsü bulunmakta. Her öykünün kendine has bir felsefi ve düşündürücü tarafı bulunmakta. Bu yönden yazar betimlemelerle edebi zevk vermek yerine okurlarını (düşünmeye sevk ederek) zorluyor. Klasik öykü akışından çıkıp farklı bir kalemle tanışmak için gayet ideal bir kitap. Pragmatik olarak kitabı değerlendirecek olursak, her öyküden sonra okurların cebinde güzel cümleler kalacaktır. Kitabın çoğunu paylaşmamak için altı çizili çoğu cümleyi kendime sakladım. (:
Toparlayacak olursam kısaca; şans vermeye değer bir kitap ve yazar. Kitabı almadan yazarla tanışmak isteyen arkadaşlar için kitapta da yer alan "Büyücü" öyküsünün çok güzel bir şekilde seslendirilmiş halini link olarak paylaşacağım. Şimdiden okuyacak olan herkese keyifli okumalar. (:
open.spotify.com/episode/7DCgUsr...
9/10
2020 10. kitabı
Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin Çekoslovakya’yı işgal ettiği dönemde gerçekleşen birbirimden farklı karaktere sahip dört insanın hislerini, düşüncelerini çok güzel ve akıcı bir üslupla bizlere sunmuş çok sevgili Milan kundera. Kitap yedi bölümden oluşmakta. Zaman olarak bölümler birbirinin devamı niteliğinde değil. Bu durum bence kitaba ayrı bir okunurluk kazandırmış. Benim favori bölümüm son bölüm oldu. Beğendiğim ve yıllar sonra açıp tekrar okuyabileceğim bir kitap :)
