Gülay cödel

Gülay cödel
Öğretmen
Ordu
29 Eylül
59 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
"Anadolu’nun saati güneştir. Güneş kimsesiz, taşlı yolların üzerinden, gece boyunca sarındığı yün yorganını çekerek uyandırır köylüyü. Onları tarlaya doğru çeker, işe doğru, eziyete doğru çeker. Yolları boş bırakır, meydan güneşe kalır. Taşra sessizliği diye bir şey var, bu sessizliğin içinde tozlu yollar, yıkık dökük ama bir kenarı çiçekli evler ve güneş dolanır sadece. Zaman şehirdeki gibi hızlı akmaz Anadolu’da, yollarda sürünür saatler, saat bir mi, iki mi, üç mü kimsenin işi değildir. Vakit aheste akar. Günlerin geçtiği, ayların değiştiği sadece mahsullerden, yılların geçişi de yüzlerden anlaşılır. Zaman yürür ve insanların yüzleri kırışıklıklarla dolar."
Reklam
"Her şey insana yazılıyor diye düşündü; ama bazen ulaşmıyor. Bilmediğimiz nedenlerle dolaşıp duruyor hayatın içinde. Bazen yanından geçiyor insan yazgısının, bazen elinden tutuyor ama bunun kaderi olduğunu anlamıyor. Tam yakalayacak gibi oluyor ama uçup gidiyor. Sonra bir gün, hiç hesapta yokken, hiç beklemezken, başka âlemlerdeki seyrini tamamlıyor senin olan şey, çıkıp geliyor ve seni buluyor. Ömer’in saati gibi..."
Onu kaybettiğimiz gün duvara asılmış tek ayakkabısıyla Fehime halamı yeniden buluyoruz…

Gülay cödel

, bir kitap okudu
Puan vermedi·524 syf.·
Beğendi
·
7 günde okudu
·
Okunma: 21 Şubat 2026 02:24
·
2026 2. kitabı
Orhan Pamuk
7.5/10 · 60,3bin okunma
Mutluluk, insanın sevdiği kişiye yakın olmasıdır yalnızca.
Alıntı
Reklam