Epeydir varlıktan yoksunum. Son derece huzurluyum. Olduğum kişiden beni ayıran hiçbir şey yok. Nefes aldığımı hissettim az önce, sanki yepyeni ya da uzun zamandır ertelenen bir eylemi yerine getirmiş gibiyim. Bilinçli olduğumun bilincine varmaya başladım. Yarın belki de uyanırım, kendi hayatımın akışına kaldığım yerden devam ederim. Öylesi daha mutlu mu eder, daha mı mutsuz, bilemiyorum.
• Fernando Pessoa