Hamnet, Shakespeare’in en ünlü oyunlarından birine ilham veren trajik bir aile hikayesini, alışılmışın dışında bir perspektifle ele alıyor. Shakespeare'in adı hiç geçmiyor. Baba , eş, oğul olarak bahsediliyor. Kitapta yasın ağırlığı o kadar somut işlenmiş ki okurken bir ebeveynin evlat kaybı karşısındaki çaresizliğini iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Kitabı bitirdiğinizde, büyük eserlerin arkasındaki isimsiz kahramanların ve çekilen acıların büyüklüğünü bir kez daha sorguluyorsunuz.O’Farrell’ın dili oldukça şiirsel; doğayı 16. yüzyıl İngiltere’sinin atmosferini adeta bir tablo gibi tasvir ediyor.
Çok sade bir dille yazılmış bir günde okunup bitirilecek bir kitaptı. Edebi değeri var diyemeyeceğim. Sürpriz sonlu olduğunu düşünmüştüm ama düşüncem doğru değilmiş. Benim için çok bir şey ifade etti diyemem.
Kitap beni çocukluğuma götürdü bu kısmı hoş gelse de diğer açılardan pek beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Durağan geldi bana. Ayda'nın mektubu okurken de zorlandım.Gereksiz uzatılmış gibiydi.. Biraz zor bitti..
Tan Taşçı sen muhteşem bir detaysın. Yolun açık olsun. Kuzey yıldızın hiç sönmesin.
Kitap bittiğinde kendimi yoran ve acil bu konuda kendimi ikna etmem gereken iki büyük farkındalığım oldu. Şifalandım,arada açıp tekrar tekrar okumalık bir başucu kitabı olmuş. Tek hoşuma gitmeyen kısmı, kendi yazsa çok daha samimi, çok daha dolu olurdu
Eve DönüşEzgi Durmuş · Destek Yayınları · 2024156 okunma
Direk 10 puan. Betimlemeler çok yerinde,uzatılmamıs.580 sayfanın hepsi dolu dolu.Çok sürükleyici, sürpriz dolu harika bir eser olmus. Umarım serinin diğer kitapları da aynı tadı verir.