İster hayatımız, ister ekin tarlalarımız olsun, sahip olduğumuz şeyleri yitirmekten korkarız. Ama hayat hikayemiz ile dünya tarihinin aynı El Tarafından yazılmış olduğunu anladığımız zaman, bunu anlar anlamaz, bu korku uçup gider.
Kendim için ikinciliği hayal bile edemiyordum, tam da bu sebepten gerçekte sonunculuğu rahatlıkla oynuyordum. Ya kahraman olacaktım ya da çamura batacaktım, ortası yoktu. Bu da benim sonum demekti. Çamura batınca, kendimi başka zamanlarda kahraman olduğum düşüncesiyle teselli ettim.
Aslında insan yalnızlığına bir tanık, hatalarına da bir suç ortağı arar hepsi bu. Yalnızlığından ayrılmak istemeyen ve hatalarını tekrar etmekten vazgeçmeyen benim gibi birisi de hayatını boş yere tüketir işte böyle .Tek tesellim düşünen,okuyan ve yazan biri olmuşluğum. Böylece gelecekte benimle gönül bağı kuran pek çok dostum olacak. Ölüler aleminde gördüğüm saygıyı ve değeri de buna bağlıyorum.