Baler Talu

‘Ben, taşların üzerinde, hiçbir şey bilmeden Seni sevmeden daha, şiir yazmadan, dünyayı görmeden İnsanın ölümden korkmasını anlamadan daha Üzümlerden yıldızlardan elmalardan annemden babamdan Uzaklara uzaklara uzaklara bakıyorum.’
Reklam
‘bana nisandaki yerimi göster senin nisanlarindaki yerimi Mart çok erken Mayıs çok geç bir nisan günü sevmelisin beni bana nisandaki yerimi göster bir çocuğa denizi anlatır gibi yağmura tünemiş bir kuşu okşar gibi nisan senin en güzel halin gör beni, gör beni, gör beni ben seni ilk gördüğüm ana tutsağım hâlâ o eski nisana’
‘Umut gençti, ben yaşlanmış gerçeklerle yoruldum.’
‘Hayat aydınlıktı ben birden büyüdüm.’
Gidilmemiş bir yol yüzümü son baktığım aynada unuttum gölgemi, son girdiğim odada ayaklarım gitmek istemiyor artık hiçbir yere ne ahşaba uzanıyor ellerim ne yaşanmamış günlere hayat, kayalıklarında parçalanıyor henüz keşfedilmemiş bir kıtanın ölüm henüz gidilmemiş bir yoldan dönüyor