Salim Kadıbeşegil
@Goldish2012
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Fahişe, transeksüel, ensest, ölüm, durdurulamayan bilinç!Edebiyat
Nasıl öleceğinizi düşündünüz mü hiç?
Siz öldükten sonra insanların ilk tepkilerinin ne olacağını?
Her şeyin sıcağı sıcağına olduğu o ilk an! Kalp öldüğünde, solunum durduğunda beyin hala yaşamaya devam eden bir organ. Yapılan çalışmalar beyin hücrelerinin ölümden sonra bir süre daha aktif kaldığını gösteriyor. “Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek,” diye soruyor 
William Shakespeare, ölünce dahi devam edeceğini bilmeden! Ölsen de durduramıyorsun bilincini! Ne ölüm ama değil mi?
“Bazen en alışkın hissettiğin yer aslında en az ait olduğun yerdir.”
Nereye aitsiniz? Doğduğunuz topraklara mı yoksa hayat bulduğunuz yere mi? Aile bağıyla mı bağlısınız hayatınızda varlığı devam eden insanlara yoksa dostluk bağıyla mı? Son nefesinizde yanınızda olan mı doğru insan yoksa aklınızda olan mı? Ne çok soru var değil mi cevabını bulması bir ömür süren. Ve ne çok insan var bu soruları uygulayarak cevaplamaya çalışan. Onlardan biri: Tekila Leyla. Cansız bedeni çöp tenekesinde bulunan bir “fahişe.” Sakin olun, spoiler vermiyorum! Böyle başlıyor kitap henüz ilk sayfasından! Ölü bir beden ve onun hala uyanık olan bilinci! Tam on dakika otuz sekiz saniye! Oysa hiç sevmezdi “kendisinden geçmiş zaman diliminde söz edilmesini.” Dakika dakika yolculuğa çıkıyorsunuz onun ölü bedeni ve canlı zihniyle. Tüyler ürperten bir yolculuk ölü bir bedenle yolculuk yapmak, onun hatıralarına, hayatına, hayatındakilere dair…
“Modern çağ, namussuzluk çağı. Her şey bozuldu, her şey!”
Orhan Kemal bir romanında, "Bozuldu ağa bozuldu, dünya kökünden bozuldu. Üstüne bastığım toprak ayaklarımın altından kayıyor sanki. Bugün dünü arıyoruz, yarın da bugünü arayacağımızdan şüphen olmasın," der. Dünya mıydı bozulan yoksa insanlar mı? Ben bu çağdan tiksindim derken aslında o çağın insanlarını kastetmiyor muydu şair? Coğrafya değil de
William Shakespeare, ölünce dahi devam edeceğini bilmeden! Ölsen de durduramıyorsun bilincini! Ne ölüm ama değil mi?
“Bazen en alışkın hissettiğin yer aslında en az ait olduğun yerdir.”
Nereye aitsiniz? Doğduğunuz topraklara mı yoksa hayat bulduğunuz yere mi? Aile bağıyla mı bağlısınız hayatınızda varlığı devam eden insanlara yoksa dostluk bağıyla mı? Son nefesinizde yanınızda olan mı doğru insan yoksa aklınızda olan mı? Ne çok soru var değil mi cevabını bulması bir ömür süren. Ve ne çok insan var bu soruları uygulayarak cevaplamaya çalışan. Onlardan biri: Tekila Leyla. Cansız bedeni çöp tenekesinde bulunan bir “fahişe.” Sakin olun, spoiler vermiyorum! Böyle başlıyor kitap henüz ilk sayfasından! Ölü bir beden ve onun hala uyanık olan bilinci! Tam on dakika otuz sekiz saniye! Oysa hiç sevmezdi “kendisinden geçmiş zaman diliminde söz edilmesini.” Dakika dakika yolculuğa çıkıyorsunuz onun ölü bedeni ve canlı zihniyle. Tüyler ürperten bir yolculuk ölü bir bedenle yolculuk yapmak, onun hatıralarına, hayatına, hayatındakilere dair…
“Modern çağ, namussuzluk çağı. Her şey bozuldu, her şey!”
Orhan Kemal bir romanında, "Bozuldu ağa bozuldu, dünya kökünden bozuldu. Üstüne bastığım toprak ayaklarımın altından kayıyor sanki. Bugün dünü arıyoruz, yarın da bugünü arayacağımızdan şüphen olmasın," der. Dünya mıydı bozulan yoksa insanlar mı? Ben bu çağdan tiksindim derken aslında o çağın insanlarını kastetmiyor muydu şair? Coğrafya değil deSalim Kadıbeşegil
Çok değerli bir yorum olmuş teşekkürler🙏