Heidi, küçük hayvana tekrar sarıldı. "Zavallı Kar Tanesi. Artık ağlama, tamam mı? Ben her gün geleceğim. Böylece ne zaman yalnız hissetsen benim yanıma gelebileceksin." Başını küçük kızın omzuna sürten Kar Tanesi gerçekten de huzur bulmuş gibiydi.
Sen nereden bileceksin, demek istedim. En muhtaç durumdakilerin en nefret ettiği şey minnettarlıktır, sırf kendilerini yeniden iyi hissetmek için ilk fırsatta saldırırlar.