Mustafa Ercan ERGÜR
@Gorath
Mekanika: Zamanın Parçaları, Meleran: Çakıldak Döngüsü ve Kutsal Çizme kitaplarının yazarı. Mutlaka deneyin:
m.kitapyurdu.com/index.php?route...
Yorumlarınızı bekliyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Yüzüklerin Efendisi, genellikle fantastik kurgu okurunun türe girişi olarak nitelenebilir. Daha önceden nice fantastik eser okumuş insanlar bile ilk defa Yüzüklerin Efendisi'ni okuduklarında bir fantastik kurgu eserin ne demek olduğunu ifade edebilir duruma gelirler. Ursula'nın Yerdeniz Büyücüsü ise bu türün okurunun kendisini tanıdığı eserdir diyebiliriz. Aynı Ged'in bir nesnenin adını öğrenmesi gibidir bu durum.
Metis tarafından ilk defa Türkçe'ye çevrilerek yayınlandığı dönemde henüz ülkemizde çok fazla fantastik eser yokken Yerdeniz Büyücüsü'nü gören ve biraz olsun bu türe ilgi veya merakı bulunan herkes hemen atlamıştır şüphesiz. Bir çoğumuzun Ursula gibi bir usta ile tanışması da ya Mülksüzler eseri ya da Yerdeniz Büyücüsü ile olmuştur.
Her sayfasında Yerdeniz adalarına gider ve orada Ged ile büyür, onun peşine takacağı dehşetten onunla birlikte kaçarız. Kitap bittiğinde biz de Ged gibi olgunlaşır, onun dünyasının bir parçası oluruz.
Böyle büyük bir eser varken henüz okumamış olmanın korkunçluğu yanında titremeden edemiyor insan. Mutlaka denemeli ve siz de kendinizi bulmalısınız!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
1800'lü yılların İngilteresine çok farklı bir pencereden bakan, okuması çok eğlenceli bir roman olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
Başından sonuna kadar çizgisini hiç bozmadan, başladığı hızla giderek, sadece aralardaki bazı sahnelerde heyecan dozunu bir miktar yukarıya çekip tekrardan eski çizgisine dönmekte acele ederek ilerliyor. Tabii sizi de aynı tadı alacağınız şekilde başından sonuna kadar kendisine bağlıyor.
Bu kitabı okuyan bazı arkadaşlarımın benim kadar zevk almadığını da fark ettiğimi belirtmeliyim. Bunun nedeni de kendi tespitlerime göre 1800'ler İngilteresine ve o dönemde büyü olsaydı nasıl olurduya bu çerçeveden bakmak istememeleriydi. Serideki büyü gücü çok fazla epic değil. Büyüyü sağlayan şeylere epic diyebiliriz, ama insanların onun üzerindeki hakimiyeti ve kendi hakimiyetleri sonucu yaptıkları büyüler ile elde ettikleri beceriler ne çok yüksek düzeyde ne de çok detaylandırılmış. Genellikle üst düzey varlıklara bağlanmış.
Fantastik kurguyu seven ve 80'ler İngilteresine uzanmak isteyen biriyseniz mutlaka deneyiniz.
Zaman Atlaması
Büyük bir üçlemenin ardından yeni bir başlangıç ta da bir tür ara geçiş gibiydi diyebilirim. Arada geçen zamana hasret olarak, bir buruklukla başlıyor ve okuyorsunuz. Nitekim benim ilk üçlemenin ardından kendimi ite ite okumam gerekti.
Sanderson, hepimizin alıştığı, sevdiği ve hayranı olduğu karakterlere nokta koyarak üç yüz yıl ileriye bir zaman atlaması yaparak büyük bir risk almış diyebilirim. Daha da önemlisi bunun altından çok iyi kalkmış.
Kanun Alaşımı'nı okumaya başladığımda o kadar soğuk duruyordum ki ilk düzlüğü (1/3'lük kısmı) okuyana kadar ne Wax'a ne Wayne'e ne de Marasi'ye alışamadım. Sonrası ise aynı akıcılıkla geldi.
Sissoylu'nun orjinal dünyasını Western ile yoğuran Sanderson, zaten harika olan bu dünyayı ve onun sistemini en başından kurmuş. Sissoylu oranını azaltmış, Siskanlara yeni ayar çekmiş ve bunu yeni Allomantik metallerle süslemiş. Daha da önemlisi Ferusimya ve Allomansi kullanımını birleştirerek ilginç alaşımlar ortaya koymaya başlamış.
Nitekim finaldeki sürpriz olmasa tüm bu riski bertaraf etme durumlarına rağmen ufak bir miktar da olsa okur kaybetme riski vardı ama son sahne ile bunu da engellemeyi başardı. Final ardından sonraki kitapları okumaya devam etmeyecek bir fantastik kurgu okuru tanımıyorum.
Örneğin ben hemen okumaya geçiyorum.