"Her uçuş bir eksilmedir. "
Kuş Uçar Kanat Ağlar eseri, şiirle yoğrulmuş bir iç hesaplaşmadır.
Erbaş, hem insanın iç dünyasını, hem de hayatın geçiciliğini derin bir dille anlatır.
Kitap; aşk, yalnızlık, ölüm, hatıra, zaman ve kabulleniş temalarını işler. Bunu sıradan bir hüzünle değil, olgun bir suskunlukla anlatır.
Erbaş'ın eserlerinde hüzün gösterişli değildir; sessizdir ama derindir.
Yalnızlığı bir yoksunluk değil, bir farkındalık biçimi olarak işler. "Yalnızlık, insanın kendiyle konuşma biçimidir.*" Yalnızlık bir sığınak gibi. Aşk, coşkulu değildir Erbaş'ın kaleminde. Yorgun bir sevdadır. Erbaş'ın sevgisi kavuşmaktan değil, kaybolmaktan beslenir. “İlk acı değilsin, dedim. Son acı da olmayacağım, dedi.*" Erbaş geçmişle barışık ama acılıdır. "İnsan geçmişini sevmeden yaşayamazmış.*" Geçmiş onda bir sığınak kadar tehlikeli. Çünkü hatırlamak, her seferinde yeniden yanmaktır.
Erbaşın eserlerinde süs yoktur; ama her kelimenin içinde bir hayat izi vardır.
Erbaş, konuşur gibi yazar ama her cümle bir içsel yankı bırakır.. Sessizliğiyle bağırır..
Bu kitap, eksilmenin bile bir güzelliği olduğunu hatırlatır.
Sade ama derin, sessiz ama yankılı bir eser...
Bu kitap, yaşamanın ne kadar acıtsa da güzel bir şey olduğunu hatırlatır..
Anlamla kalın. Vesselam.. :)