Dilek

Dilek
Kitap okumayi seviyorum. Buradaki amacim sadece kitaplar hakkinda insanlarin fikirleri ve begendigim yazilari alintilamak.LUTFEEEEEN TANISMAK ICIN YAZI YAZMAYIN. Cevap yazmam. Ustelerseniz engellerim.
Boğazımı temizledim. "Benim, Profesör West." Kaleminin kapağını kapadı ve önüne döndü.Gözlerimi birkaç defa kırpıştırdım. Gözlerim bana oyun oynuyor olmalıydı. Çantama uzanıp gözlüğümü çıkardım ve uzağı görüşümde hiçbir sorun olmasa da taktım, sanki okuma gözlüğüm sınıfın önündeki kişiyi mucizevi bir şekilde değiştirecekti.Fakat başka biri değildi. Hata falan yoktu. Adamda insanların unutamadığı türdenbir yüz vardı. Kahrolası muhteşem bir yüz. Oydu. Hassiktir. Gerçekten oydu. Boku yedim.
Sayfa 14·Kitabı okudu
Reklam
Biz geçerken başıyla arkadaşıma selam verdi. "İyi geceler, Ava. İyi geceler, Ateş Parçası." Ava'nın iradesi o kadar güçlü değildi. Bakışlarını "Owen olmayan adamın üzerinde tutarak başını çevirmişti, hatta sokağa çıktığımızda bile devam etti. Bulanık lensli bir sarhoş olabilirdi ancak kör değildi.Oha. Şu herifi gördün mü? Adımı mı söyledi o?Bar kapısı kapanırken o tarafa doğru bir bakış attım. Owen olmayan herif küstah bir sırıtışla el sallıyordu. "Gaipten sesler duyuyorsun.
Sayfa 12·Kitabı okudu
"Owen şu değil mi? Mavi gömlekli olan?" Alaycı bir ses çıkardı. "Mavi gömlekli yakışıklı adam dedim, Yunan tanrısı gibi görünen demedim."Başım hızla barın ön tarafına döndü. Ön kapının yanında tanımadığım sadece bir adam vardı ve Sal'le konuşuyordu. Owen şu anda yeni garsonla konuşan kişi mi?Yine baktı, iç geçirdi ve başıyla onayladı. "Sal'e onu yumruklamasını söylemeliyim." Ava tam şu anda, şu saniyede Salle konuşan kişi Owen Evet. mı? Herifin gömleği kahverengi, Ava. Mavi değil.Tekrar ön kapıya doğru döndü, gözlerini kıstı ve omzunu silkti.Belki de. İyi göremiyorum. Makyajım ve ağlamam lenslerimi bulanıklaştırdı.Eski sevgilisinin bardan içeri girdiğini söylediğinde ve ön kapıyı gelişigüzelce işaret ettiğinde, mavi gömlek giyen tek bir adam vardı. Siktir.Yanlış adamı azarlamıştım.
Sayfa 11·Kitabı okudu
Bazen kendi yolumuzu kendimiz belirleriz. Bazense yol bizim için yaratılır ve yalnızca onu takip ederiz.
Mavi rengi görebilen tek kuş baykuştur. Bunu biliyor muydun, Melody?" "Gerçekten mi?" Tiffa, biberonu hızlı hızlı sallayarak odaya girdi. "Bu doğru mu?" "Evet. Yani sanırım doğru. Jimmy, yani babam, kuşları çok sever ve onlar hakkında bir sürü ilginç şey bilirdi. Bana anlattıklarının çoğunu muhtemelen unuttum ama bu, aramızdaki bir şakaydı. Tüm saflığımla mavi rengi görebilen tek kuş baykuş olduğuna göre diğer kuşlar beni görmüyor olmalı diye düşünürdüm."
Sayfa 298·Kitabı okudu
Reklam