Kitabı ilk gördüğümden beri başlamayı çok istiyordum çünkü içimde seveceğime dair bir his vardı ve öylede oldu çok sevdiğim bir seri oldu.
Kitabın konusuna gelmeden öncelikle şunu söylemeliyim ki seride romantizm aramayın, bu yazarımızın kendisinin bile söylediği bir şeydir.
Üstelik kitapta çok fazla tetikleyici unsur var bunu da dikkate alarak okuyalım lütfen.
Konusuna gelecek olursak şöyle; 7 tutsağımızı kendine ölüm diyen bir karakter daire 13 de toplar ve onlara görevler vererek tutsaklarıyla oyuncak gibi oynamakta. Genel tema bu sahneler bu temanın etrafında dönüyor.
Kitapla ilgili en çok bahsedilen yumurta sahnesi açıkçası beni çok tetiklemedi. Belki de ben bu tür piskopatlıllara artık alışmışımdır bilemeyiz.
En sevdiğim karakter benim için tartışmasız Gökhan'dı bilmiyorum ama en çok onu seviyorum.
Afra ile olan o kardeş ilişkisi bence çok iyi üstelik Alpay'ın Afra'ya yapmadığı Mete'nin yapmasını okumak ayrı bir güzeldi. Kitapta romantizm yerine abi-kardeş temasını görmek beni daha mutlu etti.
Ben kitabı açıkçası çok sevdim seriye giriş kitabıydı ama yazarın ilk kitabı olmasına rağmen her şey çok güzel işlenmişti. Verilmek istenen mesajlar açıkça verilmişti.