Mutluluk için başka hiçbir şeye gerek yoktu, sadece nefes almak yeterliydi. Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilemiyordu.
Normal şeylerin sıkıcı bulunduğu bir devre denk geldik sanırım.
Müthiş bir oburluk çağı.
Sıradanı tükettik. Mutluluk dediğimiz şey sadece anlık.
Lunapark treni gibi hızla çıkıp hızla inilen bir yer mutluluk… Küçük Yuvarlak Taşlar