'Önce kelime vardı,'diye başlıyor Yohanna'ya göre İncil.Kelimeden önce de yalnızlık vardı. Ve kelimeden sonra da var olmaya devam etti,yalnızlık.Kelimenin bittiği yerde başladı,kelime söylenemeden önce başladı.Kelimeler yalnızlığı unutturdu ve yalnızlık, kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde
Farklı bir incelik vardı onda çünkü, kimselerin ulaşamadığı, kirlenmemiş, pırıl pırıl bir yan vardı; oturmayı bile unutup saatlerce çömeldiğine, kirpiklerini kırpmadan günlerce sustuğuna ve bakışlarından yansıyan tedirginliğe bakılırsa, kendi kendini deşmeyi biliyordu. Kendi kendini kanatmayı