İlk kitabı Gülbeyaz'da " ben absürt bir şairim" demenin ya da diyebilmenin temellerini atan Muhammet Vural çok büyük olasılıkla bundan sonraki kitaplarında " evet ben absürt bir şairim" diyecek.
Absürtlük denilince benim aklıma ilk olarak Atilla İlhan gelir...
Atilla İlhan'ın
-Sisler Bulvarı -Cinayet Saati
-Belma Sebil - Üçüncü Şahsın Şiiri
-Yağmur Kaçağı -Ölmek Yasak
-Ağustos Çıkmazı -Yasak Sevişmek
-Emperyal Oteli -Lili Marlen
-Bela Çiçeği -Elde Var Hüzün
Şu an aklıma gelen bunlar ama daha nice şiiri var üstad Atilla İlhan'ın
Muhammet Vural'ın ise:
-Yedi Metrelik Mezar -Tatlı Kaza
-Şakacı Şairler -Sarhoş Kadehler
-Serçe Şair -Masum Kız
-Bir Daha mı Ölmek -Saçlarına Yazık
-Cenaze Düğünü Gibi -Metafizik
-Benim Gülbeyazım -Havar
Muhammet Vural'ın ise göze çarpan şiirleri bunlar...
Absürtlük denilince sakın kötü anlamda düşünmeyin...
Belli bir kafiyeye,düşünceye, olaya, imgeye bağlı kalınmadan yazılan şiirdir absürt şiir...
Absürt şiirleri okuduğumuz zaman bir imkansızlıkla karşılaşırız hep...