“ İnsan alışıyor
İnsan alışıyor dediklerinde bana gelen titreme
Seni indiğim uçurum
Dikenini sevip gülüne katlandığım bu hayat yeri
Ben yapraktım diye başlıyorum dökülmeye
Ben yapraktım
Hem birkaç mimikle kaçırdım çiçek olmayı
Hem bir kere olsun koparılmadım
Ne istediğim yerden
Ne istediğim gibi”
“Yaşamak bazen yüzümü acıtıyor sevgilim
Tam ortasını
Durup dünya diyorum
Bazen dönmüyor da
Düşüyormuş gibi geliyor bana
Epeydir uyanıp beni kapatacak
Düğmenin yerini arıyorum.”