Dreamer
@Gul_canim
Pencereden bakmayı öğreteceğim sana.
69 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Puan vermedi·54 syf.·
2025 6. kitabı
İçinde adıma ithaf edilmiş bir şiirin de bulunduğu, zarafet dolu cümlelerden damıtılmış güzel şiirler okudum. Gerçekten de ateşin terennümü gibi; fısıldar gibi konuşup kor gibi yakan dizeler. Ama sadece konuşurken değil, sadece yakarken hiç değil... Hiç yazılmamışken bile...
Teşekkür ederim Erdal Fidan.
Her fırsatta teşekkür edeceğim güzel adam.
Reklam
9/10
2025 5. kitabı
Selahattin Demirtaş'ın kurgusal zekasını ve mizahını seviyorum. Yazma konusunda yeteneğini de ilk kitabından beri bildiğim için, keyifle okumaya başladım. Okuması çok keyifli kısa öykülerden oluşan bir kitap ve her bir öykü, biraz detaya inilse başlı başına bir roman olacak denli kaliteli.
Ben bu öyküler içinde, "Uçurum" adlı öyküyü okuyunca hem burkuldum, hem öflelendim, hem umutlandım. Keşke dedim, keşke gerçekte uygulansa bu empati. Son cümlesine kadar kalbim ağzımda okudum ve şaşırdım. Şoke oldum.
Çok başarılı, çok öfkeli, çok ironik bir kitaptı.
Delinin biri bir kuyuya taş atmış.
Puan vermedi·248 syf.·
2024 59. kitabı
Yani şu an hissettiğim şey tam olarak bu. Kitapla ilgili yorum yapmak istemiyorum. Daha çok, söyleyene bakasım var.
Emre Timur.
Kim bu adam diye merak ettim, web sitesi varmış. Oradan oraya, biraz
Puan vermedi·97 syf.·
2024 56. kitabı
"İnsanlığını yitirmemiş ve yitirmeyecek olanlara..."
Kitap böyle başlıyor.
Bu kitapla bir sahafta karşılaşmış olsaydım, bu cümleye çok da anlam yüklemezdim ihtimâl.
Fakat kendisi beni buldu. Bundandır ki, bu dizeyi okuduğumda içimden geçen şuydu:
"Kitabı kendine de ithaf etmiş bir yazar, ne güzel!"
O coşkuyu daha ilk sayfalarda gördüm zaten. Dünyayı yeni yeni keşfeden çocuklardan işitilir bir de bu cümleler ekseri.
Her şeyi ilk kez keşfeder gibi işaret parmağıyla gösteren bir çocuğun o lirik telaşı gibi. Sargılar içindeki bir adamı bir kardan adama benzetmek, ya da hiç de süper olmayan bir süper kahramana.
Kitabın içeriğinden bağımsız, cümlelerin bende tecelli ettiği hissi anlatasım var zira içeriği zaten üç aşağı beş yukarı arka kapakta anlatılıyor. Ama bir masalı bir meddahtan dinlerken aldığınız hazzı, bir muhasebeciden alamazsınız ya bazen. İşte benim dile getireceğim şey, o nüans.
Bir yerde mesela; çikolata gibi görünen ve tarçın gibi kokan bir banktan söz ediyordu. Orada, o söğüt ağacının altında uzun uzun durup o bankın kokusunu çektim içime. Çünkü tarçın kokuyordu gerçekten o satırlar.
Ve bir çiçeği ziyarete gidecek incelikte bir adamı kurgulamış bir yazar okudum ben. Dedim ya. Öykü aynı öykü ama anlatanın iç sesinde denizin dalgaları vuruyor kıyıya. Herkes kendinden bir yere rastlıyor. Daha okurken, hani şu "Tarifi var mıdır huzurla biten sonun?" sorusuna kendi içimden, "Ya varsa?" diye telaşlanmıştım da, sonra haklı çıkmıştım ya.
Evet, varmış.
Bir varmış, bir yokmuş. Sonra yine bir varmış. Hep varmış...
Puan vermedi·392 syf.·
2024 54. kitabı
Dün başlamıştım, yapacak pek işim olmadığı için bugün bitirdim. Sıkıcı olan yerleri de vardı, detaya çok boğulan yerler, gerçekten anlatım bozukluğu, yazım yanlışlıkları göze batıyor. Üzülüyorum, bu kitaplar editör onayından geçmeden mi baskıya giriyor?
O kısımların dışında bir şey dikkatimi çekti. Kitabın Hakan ile ilgili kısımlarında bizzat Hakan kendisi anlatıyor hikayeyi, bazı yerler var ki orada anlatıcı giriyor devreye. Ve Hakan da anlatılanlar arasında. Yani Hakan anlatmıyor diğerlerinin öyküsünü. Bunu neye göre seçtiğini çözemedim yazarın.
Ve fazla karamsardı. Bir de bazı betimlemeleri o kadar çok kitapta neredeyse aynı cümlelerle defalarca kez okudum ki, bu kadar tekrar fazla geldi. Özellikle artık hepimiz kabul ediyoruz ki taksicileri en iyi yazarlar tanıyor.
Bunların dışında çok güzel, çok derin cümlelere de rastladım birkaç yerde ve sırf bu cümleler için bile, okuduğuma mutlu oldum.
Reklam