Gerçekten ihtiyacımız olan hayata yönelik tutumumuzda köklü bir değişimdi. Öğrenmek zorundaydık; dahası ümidini yitirmiş kişilere, önemli olanın bizim hayattan beklediklerimiz değil, hayatın bizden bekledikleri olduğunu öğretmeliydik. Hayatın anlamını sorup durmayı bırakıp bunun yerine kendimizi hayat tarafından her saat, her gün sorguya çekilen birileri olarak düşünmeliydik. Cevabımız konuşma ya da meditasyonda değil, doğru eylemde ve doğru davranışta aranmalıydı. Hayat nihai olarak, sorulara doğru cevapları bulmak ve her bir bireye özgü sürekli olarak tayin ettiği görevleri yerine getirmek için sorumluluk almak anlamına gelir.
Bəşər övladının nəsibi hər yerdə birdir! İnsanların əksəriyyəti yalnız güzəranlarını təmin etmək üçün bütün günü zəhmətlə məşğuldur, əgər azacıq boş vaxtları qalırsa, onlar özlərinin bu asudə vaxtlarından o qədər qorxuya düşürler ki, ondan yaxalarını birteher qurtarmağa çalışırlar. Budur insanın nesibi