Unutma, dünya hiçbir zaman iyiye gitmez, ileriye gider ama iyiye gitmez. Biz ileriyi iyi zannederiz. Hangi dere dağa doğru akıp da kurumadan kalmış, öyle olsaydı, dağlar yerinde kalmaz, hepsi göğe doğru deniz olurdu.
Dostluğunu zayıflığın üzerinden kur, insanlarla kuvvetli taraflarını ayırıp zayıf taraflarını birleştir, iki taraftan sük-lüm püklüm yollanan tespihin imamede birleşmesi gibi, kaynaşıp git insanlarla.
O zamanlar ne çok gülerdik. Gülmek için bu kadar bahaneyi nereden bulurduk acaba? Şimdi de çok seviyorum gülmeyi ama gülmeye eskisi kadar çok bahane bulamıyorum.