Sənə ən əziz olan insan haqqında keçmiş zamanda danışmaq dünyanın ən acı hissi olmalı..
Düşünürdüm ki, insan dayana bilməz birinin yoxluğuna, ölümünə..
Nurlan Üzrlü sayın, məndə sonra almışdım deyə yadımda "Şərq-Qərb" qalıb. Paylaşımım "Qanun" nəşriyyatından hissədir. Şərq-Qərb hər halda yaxşı tərcümə etmiş olar,həmçinin kitabı özü də yaxşıdır. Oxumağa dəyər,zənnimcə.
1918-ci ildə o, ispan qripinə məğlub olanda bütün gecəni yanında qalıb soyuq əllərini tutaraq sevimli əsərini oxuyurdum - Çarlz Dikkensin "David Kopperfild" romanını. Hansısa bir sadəlövh ümidlə düşünürdüm ki, sözlər onu geri gətirəcək.
Kimi gün öylesine yalnızdım Derdimi annemin fotoğrafına anlattım. Annem Ki beyaz bir kadındır. Ölüsünü şiirle yıkadım. Bir gölgeyi sevmek ne demektir bilmezsiniz siz bayım Öldüğü gece terliklerindeki izleri okşadım. Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca Acının ortasında acısız olmayı, Kalbim ucu kararmış bir tahta kaşık gibiydi bayım. Kendimin ucunu kenar mahallelere taşıdım. Aşk diyorsunuz ya, İşte orda durun bayım Islak unutulmuş bir taş bezi gibi kalakaldım Kendimin ucunda Öyle ıslak, Öyle kötü kokan, Yırtık ve perişan.
Siz aşkı ne bilirsiniz bayım Aşkı aşk bilir yalnız!
17.04