Çöl, çoğu insandan daha iyidir. Öyle şehirler gördüm ki küçük kızım, öyle halklar, öyle insan toplulukları... Çölden daha kuru, daha kavurucu, çölden daha ıssız ve susuz... Zaman bozuldu Merzanguş, insanlar bozuldu. İnsanlar bir kalp para gibi değerlerini yitirdiler, ahitlerini çiğnediler, sözlerinde durmadılar. Emanete hıyanet sindi, gözleri toprak sevdası ve hırs bürüdü. Mal yığılıp servet biriktirilir oldu, hürmetler çiğnendi; yetimin, komşunun, yolcunun ve misafirin hatırı kalktı. Biz işte, belki de bu yüzden çöldeyiz. Çölleşmiş, kurumuş, nehrini yitirmiş insanlığa Rab'den gelecek bir müjdenin izini sürmek adına yoldayız.