Gülnihal Acış
@Gulbyss
Her işin başı niyettir, niyetin hayr ise akıbetin de hayr olur.
1 Temmuz
204 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Osmancık bence sadece Osmanlı’nın nasıl kurulduğunu anlatan bir roman değil; bir insanın kendini terbiye etme hikâyesi. Başlarda Osmancık insanı biraz yoruyor hatta sinirlendiriyor. Aceleci, çabuk parlayan, “ben buradayım” deme derdinde bir genç. Gücü var ama yönü yok. İşte romanın en güzel yanı burada başlıyor: Ona gücünü nasıl kullanacağını öğreten insanlar çıkıyor karşısına. Özellikle Şeyh Edebali, Osmancık’ın hayatında gerçek bir dönüm noktası oluyor. Onun sözleri, Osmancık’ı sadece sakinleştirmiyor; derinleştiriyor.
Zaman geçtikçe Osmancık değişiyor ama bu değişim bir anda olmuyor, adım adım oluyor. Hata yapıyor, bedel ödüyor, düşünüyor. Artık sadece savaş kazanmakla ilgilenmiyor; adalet, düzen, insan ve sorumluluk gibi kavramlar kafasında yer etmeye başlıyor. Osman Gazi’ye dönüşmesi tam da bu yüzden çok gerçek geliyor. İnsan, “Evet, böyle bir dönüşüm mümkün” diyor.
Roman bittiğinde şunu hissediyorsun: Büyük devletler kılıçla değil, akılla, sabırla ve karakterle kuruluyor. Osmancık, insanın önce kendini yönetmesi gerektiğini çok sade ama etkili bir şekilde anlatıyor. O yüzden kitap, tarih romanı olmanın ötesinde, insanı kendine de baktıran bir eser.
Hoşçakalın:)
Reklam
Farabi’nin İdeal Devlet kitabı bana sadece bir felsefe eseri değil, insanın içine dokunan bir yol haritası gibi geldi. Özellikle insan biyolojisine dair yaptığı açıklamalar çok etkileyiciydi. Mesela kalbi bedenin hükümdarı, beyni ise onun yardımcısı olarak tanımlaması… Bedenin organlarını topluma benzetip her birine ayrı bir görev vermesi… Bunlar öyle anlamlı ki insan okurken hem hayran kalıyor hem de kendini sorguluyor.
Bu kitap bana şunu hissettirdi: İnsan, sadece beden ya da sadece ruh değil; ikisinin uyumundan doğan muhteşem bir düzen. Farabi bunu anlatırken aslında hem bireysel hayatımıza hem de topluma ışık tutuyor.
Samimiyetle söylüyorum, İdeal Devlet’i okurken içimde derin bir saygı uyandı. Sadece faydalı değil, insanı yeniden düşündüren, yeniden inşa eden bir eser.
Hoşçakalın:)
Ben bu kitabı okurken sanki başka bir döneme, başka bir dünyaya ışınlandım. Anna Karenina, sadece bir roman değilmiş gibi… Bazen bir mektup gibi geldi, bazen bir iç döküş, bazen de kocaman bir
Simyacı, öyle bir kitap ki, elinize aldığınızda sanki size özel yazılmış gibi hissediyorsunuz. Paulo Coelho, Santiago’nun çöllerden piramitlere uzanan serüveninde aslında hepimize, kendi
Reklam