Gülçin

"Burası dünya" diye fısıldadım. "Hem tatlı hem ekşi, kekre bir rüya. Burada herkes kaşif sayar kendini, birbirinin bahçesine girer, iz bırakayım derken talan eder. Onları sev ama tutunmaya çalışma. Yalnız kalmaktan korkup kendi bahçende kaybolma. Söz veriyorum, ben hep yanında olacağım. Sen bana kök vereceksin, ben sana dal saracağım. Başına gelenlere rağmen ve hatta onlarla, hem de doya doya yaşamayı öğreteceğim sana. Seni bir daha hiç bırakmayacağım. Hiç bırakmayacağım." Nermin Yıldırım
1000Kitap
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Birine karşı sevgi beslememizin nedeni onun güzel, iyi kalpli veya iyi ahlaklı olması değil. İnsan bunları bilgeliğin ya da deneyimin çok da işe yaramadığını kavradığında, yani en sonunda anlıyor belki. Hayattan aldığımız ders bu, tamam, teselli etmiyor ama bir tür ders işte. Yani kabul etmemiz gerek; birini seviyorsak, bunun nedeni karşımızdaki kişinin sahip olduğu karakter özellikleri değil. Sadece güzel olması da değil; özel olacak ama öylesi de var: Çirkin, kambur ya da yoksul olması da değil. Seviyoruz sadece! Sandor Marai
Alıntı
Bir gün Çok bunalırsan Denizin dibinde Yosunlara takılmış gibi Soluksuz Sakın unutma gökyüzüne bakmayı Gökyüzü senindir Gökyüzü herkesindir. -Zülfü Livaneli-open.spotify.com/track/0fhOiP5mJ...
Doğrucu insan, bilime olan inanan şart koştuğu en gözü pek, en uçtaki anlamıyla, bilimle, yaşama, doğa, tarih, dünyasından farklı bir dünyaya evet der; bu 'öbür dünyayı' evetlediği sürece, böylece, karşıtını, bu dünyayı, dünyamızı — yadsımış olmaz mı?….. Bilime olan inancımızın altında yatan hâlâ bir metafizik inançtır, — biz bugünün bilenleri, biz Tanrısız, antimetafizikçiler, biz de ateşimizi, hâlâ, bin yıllık, Tanrı hakikattir, hakikat Tanrısaldır diyen Hıristiyan inanandan, Platon'un inananın yaktığı ateşten alıyoruz... Peki, ya bu inanç gittikçe daha inanılmaz duruma geliyor, hiçbir şey, bir hata, bir körlük, yalana dönüşmedikçe Tanrısal olmuyorsa — Tanrının kendisi bizim en uzun süren yalanımızsa?
Müzik, mutluluk ülserine tutulmuş ruhların sığınağıdır. Emil Michel Ciaron