Gülçin Tezcan
@GulcinTezcan
41 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Manu ne demiş:
Kadınların saygı gördükleri yerde ilahî varlıklar sevinir; hor görüldükleri yerde Tanrı'ya dua etmek yararsızdır.
Reklam
Abbas Beati Martini
O zaman, hekimle başdiyakoz arasında, o devirde âdet olduğu üzere bilginler arasındaki bütün konuşmalara girizgâh teşkil eden; ama birbirlerinen canı gönülden nefret etmelerine de engel olmayan o iltifat ve kutlama fasıllarından biri başladı. Aslında bugün de durum farklı değildir; bir başka bilgine iltifat eden her bilginin ağzı, balla tatlandırılmış bir ödsuyu kâsesidir.
'ANAГКН'
Taşa oldukça derin kazınmış ve yüzyılların aşındırmasıyla kararmış bu Yunanca majiskül harfler, onları oraya yazanın Ortaçağ'dan biri olduğunu ele vermek istermiş gibi biçim ve durumlarına sinmiş gotik hat sanatına özgü belli belirsiz kimi özellikler ve hele içerdikleri kasvetli ve uğursuz anlam, yazarı derinden etkiledi.
Eski kilisenin alnında bu suç veya musibet damgasını bırakmadan dünyayı terke razı olamamış bu azap çeken ruhun kim olabileceğini sordu kendi kendine, tahmin etmeye çalıştı.
O günden bu yana o duvar badanalandı ya da kazındı ve yazıt da kayboldu. Zira, neredeyse iki yüz yıldan beri Ortaçağ'dan kalma mimarlık şaheseri kiliselere böyle davranılıyor. Yıkımlar, sakatlamalar dört bir yandan geliyor, dışarıdan olduğu gibi içeriden de. Rahip badanalıyor, mimar kazıyor, ardından halk çıkageliyor ve yıkıp geçiyor...
Böylece bu kitabın yazarının burada yaptığı mütevazı anıştırma dışında, Notre-Dame'ın karanlık kulesinin duvarına kazınmış o gizemli sözcükten ve bu denli melankolik biçimde özetlediği o insan kaderinden, bugün hiçbir iz kalmamış oluyor. O duvara, o sözcüğü yazmış olan adam, birkaç yüzyıl önce kuşakların içinden silinip gitmişti; şimdi sözcük de kilisenin içinden duvarlarından silindi, belki bir süre sonra kilisenin kendisi de yeryüzünden silinecek.
Bu kitap, o sözcük vesilesiyle yazıldı.
Şubat 1831
