Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Hem, yaz yağmuru…
Yaz yağmuru nedir biliyor musunuz?
Önce, yaz, göğünü patlatıp çatlatan saf güzellik, kalbi ele
geçiren saygılı kaygı, yüceliğin bile ortasındayken kendini pek gülünç hissetmek, nesnelerin haşmeti karşısında pek kırılgan ve şişkin hissetmek, dünyanın cömertliği karşısında şaşkın, kendini kaptırmış, aşırı hoşnut hissetmek.
Sonra, bir koridoru arşınlamak ve aniden, ışıklı bir odaya dalmak. Başka boyut, henüz doğmuş kesinlikler. Beden artık bir kılıf değil, tin bulutlarda yaşar, suyun gücü onundur, yeni bir doğumla birlikte mutlu günler müjdelenir.
Sonra, gözyaşları gibi, kimi zaman, yuvarlak, güçlü ve dayanıklı olduklarında, artlarında uyuşmazlıkla yıkanmış uzun bir sahil bırakırlar, yağmur, yaz, kımıltısız tozu süpürerek. varlıkların ruhuna bir tür sonsuz soluk aldırır.
Böylece, bazı yaz yağmurları, bizim içimize, kalbimizle
birlikte çarpan yeni bir kalp gibi demir atarlar.”
“Hayaller uçup gitti, hayat dediğin serttir.”
“Belli ki yetişkinler zaman zaman durup yaşamlarının nasıl bir facia olduğunu düşünüyorlar…”