Kalabalık meydanlarda onbinlerce insanın yüksek sesle bazı lafları tekrarlaması, hakikat bakımından, hiçbir değer ifade etmez. Kalabalık daima yanılabilir. Zira kalabalık düşünmez. Hakikati arayarak daima kalabalıklara koşanlar çok defa tek başlarına düşünmekten hoşlanmayan, kendilerine has bir dünya kuramayan insanlardır. Koyunlar birbirlerine sokulmayı severler.
"..Halbuki alkış en sağlam ahlakları bile bozar. Çünkü alkış insanı dalâletlerine altın zincirlerle bağlar.Tarih nice hükümdarların alkışlana alkışlana uçuruma yuvarlandıklarını kaydeder.Karşımızda eğilen adam, kendisi ile beraber bizi de alçaltır."
" Eskişehir'de, şimdi yerine büyük bir okul dikilmiş bahçe içindeki tek katlı beyaz kütüphane, lise sıralarında benim saadeti duyduğum en güzel yerlerden biriydi. Uzak, hayali seyahatlerin, içlerinde Goethe ve Nietzsche de bulunan büyük adamlarin, gazete ve dergilerde sayısız bilgi ve haberlerin, kafamı Nuh'un gemisi gibi doldurduğu ve benim her akşam yeni bir ruhla yüklü, parkta dolaştığım saatleri hiç unutmam. "