Gül Demirtaş

Gül Demirtaş
Herkesin babası bir kere ölürdü. Alır götürür, yıkar, kefenler, toprağa gömer ve sonra arada bir acıyla hatırlanan bir ölüye dönüşürdü babalar.
Reklam
Dünya, bir köşeye çekilip gözyaşları görülmesin diye gizlice ağlayan bir baba gibi ağırlaşmaya başlamıştı.
İçine bir türlü sığamadığın bir dünya ağrısı bıraktığım o rüya için üzgünüm.
sana hiç geçmemiş ağrılar, hiç geçmemiş anılar, hiç geçmemiş günler bıraktığım halde yan yana, sarıla sarıla çektirdiğimiz bir fotoğraf bile bırakmadığım o rüya için üzgünüm.
seni uyurken seyretmeye bir türlü doyamadığım için gözüme uyku girmeyen o uzun geceleri unutmadım.
Reklam