Ben gideceğim diye tutturursan seni burada tutmaya gücüm yetmez. Ne yaparsam yapayım gidersin. Hatta buradaymış gibi gidersin ki bu daha da kötü. Kalmış gibi yapmaktansa gitmek daha iyidir. Ama bana sorarsan sakın gitme. Nasılsa tekrar gelirim diye gider insan ama sonra geri dönebileceğin bir yer kalmaz. Bırak geri dönebileceğin yeri,üzerinde yürüyebileceğin bir yol da kalmaz. Gidip de dönen yok mudur? Var elbette. Bazılarının gitmesi de elzemdir. Ama seninki böyle değil. Gitme.
Yazı serindir. Çünkü yazı bekletilir. Yazı an'a değil, zamanlara yazılır. Kimi kez,kendisiyle meselesini halledememiş ya da öfkesinin gramerini bulamamış kişilerin,sanat doğruları ya da siyaset bahaneleri altında,haksız saldırılarına,çirkin iftiralarına,asılsız ve mesnetsiz dedikodularına,düpedüz ve açıkça yalanlarına uğradığınızda söz alamazsınız.
Esin kendi uykusunu uyuyor yine de...Bellek unutkandır elbet,ama kör değil. Dolayısıyla hiçbir şey kaybolmuyor orada. Belki uyuyor,saklanıyor,gömülüyor,başkalaşıyor,gömlek değiştiriyor;başka yüzler,başka çağrışımlar,başka rüyalar için biriktiriyor. Her seferinde yeniden hatırlamasını bilmeliyiz. Eski çağrışımlardan yeni rüyalar görebilmeliyiz.