Örneğin, binlerce yıl önceki bir çocuğun periyodik olarak tanıklık edeceği şiddetin
O çocukta bırakacağı etki, modern bir çocukta bırakacağı etkiye kıyasla çok az olabilir; hatta belki de hiç etkisi olmayabilir. Belki de onun dünyasında bu şiddet, hayatın normal bir parçasıdır.
Tarihteki ebeveynlere oldukça olumsuz bakar ve The Emotional Life of Nations'da [Ulusların Duygusal Tarihi] söyle der: Yakın döneme değin ebeveynler öylesine korkaktı ve yeni doğan bebeklerinden öylesine nefret ediyorlardı ki milyarlarca çocuğu öldürdüler; onları düzenli olarak son derece ihmalkâr sütannelerine ve bakıcılara verdiler, baskın
cıkamasınlar diye sıkı sıkı kundakladılar, aç ve kötürüm bıraktılar, tecavüz ettiler, ihmal ettiler ve öyle kötü dövdüler ki modern çağın öncesine baktığımda günümüzde çocuk istismarından hapse girmeyecek tek bir ebeveyn bile bulamadım.
Tarih, yine yerleşik insanların yaşadığı uzak bir gezegene seyahat etmeye benzer.Biyolojik olarak aynı ama kültürel olarak uzaylılardır ve bunun en büyük sebeplerinden biri de farklı yetiştirilmeleridir.