Antik Mısır dini tarihsel olarak dengeli bir çoktanrıcılıktı; rahipler ve halk, her biri kendi kaderi, yerel tarihi ve nüfuz alanına sahip
muhtelif tanrıların panteonuna tapardı. MÖ yaklaşık 1353 ile 1336'ya dek hüküm süren firavun Akhenaton, kozmosta temel
bir gücü temsil ettiğine inandığı güneş tanrı Aton konusunda çok tutkuluydu. Tarihçiler Akhenaton'u sıklıkla tektanrıcı olarak betim-
lese de, bu tam anlamıyla doğru değildir; o başka tanrıların varlığına da inanıyordu. Sadece hiçbiri Aton'la kıyaslanamazdı. Aton çok özel, bizzat gerçekliğin doğası için çok temeldi. Tek tanrının diğer tanrılardan yüceliğine inanış, genellikle henoteizm olarak isimlendirilir. Akhenaton'un Aton'u diğer tüm tanrılardan öncelikli görme ısrarı en nihayetinde Musevilik, Hıristiyanlık ve Müslümanlığın da içinde olduğu diğer tüm dinleri etkilemiş olabilir.