İlk firavunlar benzeri sebeplerle bu dünyada kurban edilen ve bir sonraki yaşamlarında onlara hizmet edecek canlı hizmetkârlarla beraber gömüldüler. Anlaşılan bu uygulamanın insanlık dışı olduğu düşünüldü ve sonraki firavunlar gelecek dünyada
hizmetkârlarını temsil edecek küçük uşabti heykelleriyle beraber gömülmeye başlandı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Günümüz okurları için Mısır ikonografisinin en çarpıcı unsurlarından biri, tanrıları insan bedenleri ve hayvan kafalarıyla portreleme eğilimi olabilir. Ancak Antik Mısırlılar için tanrılar ile doğal güçler arasında bir fark olmadığını hatırlamak önemlidir. Örneğin
aslan kafalı tanrıça Tefnut yağmur tanrıçasıydı fakat aynı zamanda
yağmurun simgesiydi. Tüm yağmurlar Tefnut'la ilişkilendirilirdi.Dolayısıyla onu insan olarak portrelemektense, yabani bir şey gibi portrelemek önemliydi. Tanrılar ile insanlar arasındaki bağlantı, fanilerin dünyası ile tanrıların dünyası arasındaki aracı firavundu.
Anısı işsizliktir
Acısı bilincidir
Bıçağı gözyaşlarıdır kurumakta olan
Gülemiyorsun ya, gülmek
Bir halk gülüyorsa gülmektir
Ne kadar benziyoruz Türkiye'ye Ahmet Abi
Uygarlıklar hiçbir zaman uygarlık olarak başlamaz. Sümerler gibi, Mısır da bir grup nehir yerleşiminden türemiştir. Sümer'in
Firat ve Dicle'si varsa, Mısır'ın da Nil'i vardı.
Gelgelelim, kendini idame ettiren bir şehir devleti topluluğunun büyük bir ordu toplaması için pek bir sebep yoktu ve I. Sargon'un MÖ 2334 civarında bu zayıf noktadan faydalanarak Sümer'i kendi şehir devleti Akad'ın bayrağıyla işgal ettiğine inanılır.