Tanrı’ya beni öldürmesi için yakarmaya başladım; öldür beni, Tanrı, ölümün neye dair olduğunu anlamamı sağla. Ruhunu teslim etmenin nasıl bir şey olabileceğini hayal etmeye çalıştım, ama edemiyordum. Ölü hırıltısını taklit etmekten öteye gidemedim ve boğulacak gibi oldum, ödüm bokuma karıştı.
Okudukça doyumsuzlaşıyorum. Sonu yok. İçimde çocukken koparıldığım hayatın akışıyla tekrar birleşmemi sağlayacak bir köprü oluşmadıkça sonu gelmeyecek.