Kocamın dediği gibi tutaraklının biriyim. Tutaraklarım yazın artar. Kuytu bir köşe bulup büzülüveririm. Çünkü bereketli yaz, tüm vaatlerini unutur sonunda. Nelere söz vermiştir, neler muştulamıştır, bunu ben bilmem; bedenim, tırnaklarımın ucuna dek sezer, ürperir, bekler, düşkırıklıklarını ağıda dönüştürür. Ben büzüldüğüm yerde ağlarım yalnızca.